ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ.

Έχουν ακουστεί και θα ακουστούν ακόμα χιλιάδες ιδέες για την αντιμετώπιση της λαθρεπιβίβασης στα λεωφορεία. Πρόεδροι και υπουργοί αλληλοκατηγορούνται για τις προτάσεις οι μεν των δε. Σύμβουλοι κονταροχτυπιούνται για να περάσει ή ιδέα του ενός ή του άλλου και ορκίζονται ότι θα λύσουν το πρόβλημα αλλά ΚΑΝΕΝΑΝ δεν έχω ακούσει ακόμα να λέει πως πολύ απλά πρέπει ΝΑ ΚΟΒΕΙ ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ Ο ΟΔΗΓΟΣ. 

340.750.000 ΔΡΑΧΜΕΣ.

Σιγά ρε, τι είναι ένα εκατομμύριο για να μην το ξεχάσεις; 

Η ΑΓΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ.

Ο Τρύφων (σώσον κύριε το λαό σου), που λέει και ο Στάθης, μας είπε ότι έχει εικόνισμα της Αγίας Υπομονής στο γραφείο του. Εκείνο που δεν μας είπε είναι αν ξέρει την ιστορία της Αγίας Υπομονής.

Δεν μας είπε αν ξέρει, πως έζησε η Αγία Υπομονή, πως μαρτύρησε και τι συνέβη όταν πέθανε. 

ΕΓΙΝΕ;

Καλά συνεχίστε τις ληστείες και τις αρπαχτές και θα δείτε τι θα πάθετε άμα γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Έγινε; 

ΤΡΥΦΩΝ.

Ήταν μόνος, ολομόναχος αλλά αποφασισμένος. Μέσα στην νύχτα με βήματα γάτας ανακατεύτηκε με τις σκιές και πλησίασε αργά το στόχο του.

Ο θρυλικός εκδικητής των φοροφυγάδων, πέρασε τοίχο – τοίχο δίπλα από τα ψηλά κτίρια των ολιγαρχών και με φιδίσιες κινήσεις πλησίασε τα άλλα κτίρια των πολυεθνικών. Η νύχτα ήταν ήσυχη αλλά η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη από κάποια αδιευκρίνιστη ένταση. Ήξερε πως υπήρχαν συστήματα ασφαλείας αλλά η εκπαίδευση του ήταν άριστη. Φορούσε μπέρτα που απορροφά τις ακτίνες και αποπροσανατολίζει τους μαγνητικούς ανιχνευτές. Έφτασε στην είσοδο της μεγαλύτερης από τις εταιρίες σκαρφάλωσε στην υδρορροή και κρεμάστηκε ανάποδα από την μαρκίζα. Ένας χοντρός νυχτοφύλακας κοιμόταν του καλού καιρού στο θυρωρείο με τον ασύρματο να κρέμεται στο στήθος του. Κοίταξε με τα ιδικά γυαλιά του την κλειδαριά και κατάλαβε ότι η πόρτα ήταν κλειδωμένη. Δεν είχε σκοπό να κάνει φασαρία, ήθελε να τους πιάσει στον ύπνο και πήδηξε αθόρυβα στην άλλη πλευρά της εισόδου. Έκανε τον κύκλο και βρέθηκε μέσα στο σκοτάδι στην πίσω πλευρά του κτιρίου. Ίσως να έχουν ξεχάσει κάποια πόρτα ανοιχτή, σκέφτηκε και προχώρησε με προσεκτικά βήματα μέχρι που βρέθηκε πραγματικά μπροστά σε μια πόρτα που ήταν μισάνοιχτη. Έβγαλε από την τσέπη του ένα σπρέι WD 40 και ψέκασε τους μεντεσέδες για να μην τρίξει. Την άνοιξε αργά και προσπάθησε να δει μέσα στο χώρο. Υπήρχαν κάποια μικρά φώτα που άναβαν αλλά χρειάστηκαν να ιδικά γυαλιά νυχτερινής όρασης για να μπορέσει να δει ότι είχε μπει στον υποσταθμό της ΔΕΗ.

Προσπάθησε να ελέγξει τον εκνευρισμό του φέρνοντας στο μυαλό του την εικόνα μιας γκόμενας που είχε στο δημοτικό. Βγήκε και προχώρησε με τις ίδιες κινήσεις κάνοντας τον κύκλο του κτιρίου μέχρι που βρέθηκε ξανά στην κεντρική είσοδο χωρίς να συναντήσει άλλη ανοιχτή πόρτα. Έπρεπε να πάρει αποφάσεις. Πέρασε στην απέναντι μεριά της αυλής και στάθηκε δίπλα στο κορμό ενός δέντρου. Πήρε την στάση γιόγκα που του είχαν μάθει στην σχολή ψυχραιμίας και έμεινε ακίνητος για μερικά λεπτά.

Αυτό ήταν. Τα πράγματα έγιναν ξεκάθαρα στο μυαλό του. Τράβηξε την μπέρτα στην άκρη και περπάτησε με σταθερό βήμα προς την είσοδο και εκεί μέσα στην σιγαλιά της νύχτας μια φωνή εικούσθει … που πας βρε πούστη. 

ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.

Ο Παπανδρέου πυροβόλησε την Ελλάδα στο κεφάλι και έκρυψε το όπλο πίσω από την πλάτη του, όσοι καθόντουσαν στην παραλία του Καστελόριζου, το είδαν.

Ο Σαμαράς έσπρωξε το πτώμα στο χαντάκι και προσπάθησε να το σκεπάσει με χόρτα. Ο Τσίπρας τον είδε και πριν να το σκεπάσει ολόκληρο άρχισε να του κάνει τεχνητές αναπνοές, ράμματα και να του κολλάει τσιρότα.

Έτσι πήρε την Ελλάδα και την πήγε στην Ευρώπη να τους δείξει πόσο χάλια είναι.

Εκεί έμαθε ότι είναι νεκρή.

Εκεί του είπαν ότι ο νεκρός μπορεί να ιδρώνει αλλά να σηκωθεί να περπατήσει δεν υπάρχει περίπτωση. Και τα πήρε στο κρανίο.

Την έφερε πίσω και αφού είχε πάρει και ευρωπαϊκό πιστοποιητικό θανάτου και ήταν σίγουρος για τον θάνατό της, την άρχισε στις κλωτσιές.

Έτσι κι αλλιώς ο πεθαμένος από κλωτσιές δεν παίρνει χαμπάρι και νευριασμένος που είχε εξαπατηθεί έβαλε και κάτι τύπους που τους ονόμασε υπουργούς να την κλωτσάνε.

Αλλά όπως λέει και η παροιμία: τον νεκρό κι αν τον κλωτσάς τα παπούτσια σου χαλάς και έτσι όταν έρθει η ώρα να τρέξουνε για να μην τους πιάσουν θα είναι και ξυπόλητοι. 

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ;

Όταν λέμε αναλαμβάνω την ευθύνη σημαίνει ότι την παίρνω στην πλάτη μου και την πηγαίνω στο νοσοκομείο για θεραπεία; Την παίρνω παραμάσχαλα και πάω να την πνίξω στο ποτάμι; Την πιάνω αγκαζέ και πάμε μαζί για καφέ; Την πιάνω από τα πόδια και την πετάω στη θάλασσα; Τι σκατά σημαίνει αναλαμβάνω την ευθύνη;

Ή εξηγήστε μας ή σταματήστε να την λέτε αυτή την μ@λ@κί@ γιατί στην αρχή γελάγαμε αλλά τώρα…ανατριχιάζουμε πλέον.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΔΙΑΤΥΠΩΣΕΙΣ.

Κύριε Τσίπρα, η πινέζα στο επάνω δεξιά μέρος του χάρτη, δεν κρατάει τον χάρτη στην θέση του, τον κάνει να γέρνει στα αριστερά λίγο πριν να πέσει. 

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ.

… και μες την σιγαλιά της νύχτας μια φωνή εικούσθει, που πας βρε πούστη; 

Η ΜΑΥΡΗ ΝΥΧΤΑ.

Ήταν νύχτα. Μαύρη. Κατάμαυρη και παγερή. Είχαμε σταματήσει το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου και κάναμε ένα τελευταίο τσιγάρο με τον φίλο μου τον Κώστα πριν

χωρίσουμε για να πάει ο καθένας σπίτι του.

 Ξαφνικά, μια σκιά πέρασε μπροστά μας με απίστευτη ταχύτητα και χάθηκε προς την μεριά που εδρεύουν οι πολυεθνικές ανεμίζοντας μια μπέρτα. Έμεινα άφωνος να κοιτάζω την σκιά να χάνεται στο σκοτάδι, σίγουρος ότι είχε δει με τα μάτια μου κάποιον σούπερ ήρωα.

- Μαλάκα ο Τρύφωνας, είπε ο Κώστας.

- Ποιος Τρύφωνας, είπα εγώ.

- Ο Αλεξιάδης ρε.

- Αυτό που πέρασε μπροστά μας ήταν ο Αλεξιάδης;

- Στραβός είσαι ρε, δεν είδες που γυάλιζε;

- Δεν πρόλαβα να δω τίποτα.

- Άμα προλάβαινες δεν θα ήταν ο Αλεξιάδης, θα ήταν ο Μπάτμαν.

- Και είναι ο Αλεξιάδης πιο γρήγορος από τον Μπάτμαν;

- Και από τον Σπίντερμαν και από έναν άλλο κάτι Μαν, που δεν τον θυμάμαι τώρα.

- Μαλάκα τρόμαξα.

- Εσύ τρόμαξες; Να δεις τι θα πάθουν οι πολυεθνικές.

- Τι θα πάθουν;

- Θα τις ρημάξει.

- Με τι; Με πέτρες;

- Τι πέτρες ρε βλάκα, έλεγχο θα πάει να τους κάνει.

- Τέτοια ώρα.

- Αυτή είναι η καλή ώρα.

- Καλή ώρα είναι όταν είναι κλειστές;

- Εσύ νομίζεις ότι κάνω πλάκα αλλά δεν θα αφήσει όρθιο τίποτα.

- Τι θα κάνει; Θα τους σπάσει τις τζαμαρίες;

- Θα τους πιάσει στον ύπνο.

- Στις πολυεθνικές κοιμούνται; Σπίτια δεν έχουνε;

- Ρε βλάκα θα πάει να καταλάβει τα γραφεία και όταν έρθουνε το πρωί θα τους ξαφνιάσει. Δεν θα προλάβουνε να πειράξουνε τίποτα.

- Τι να πειράξουνε πρωί – πρωί οι πολυεθνικές, ό,τι είναι να πειράξουν το πειράζουν πριν έρθουν.

- Μαλάκα ο Τρύφωνας δεν πιάνεται σου λέω, και είναι και αποφασισμένος. Τον είδες πως πέρασε;

- Πραγματικά έμεινα άφωνος. Που τα έμαθε αυτά τα κόλπα;           

- Στην Γερμανία.

- Φτιάχνουν σούπερ ήρωες στην Γερμανία;

- Έχουνε κάτι εταιρίες που σε εκπαιδεύουν αλλά «πειράζουν» το λογισμικό και ενώ μοιάζεις με FIAT είσαι PORSCHE αλλά δεν το καταλαβαίνει κανείς.

- Μα είπα και εγώ.

- Τι είπες;

- Τι να πω; Ένας πρώην ΠΑΣΟΚ, πρώην εφοριακός, πρώην συνδικαλιστής, πρώην τα τρία κακά της μοίρας του και καράφλας, πως έγινε σούπερ ήρωας;

- Το καράφλας μην το λες, είδες πως έλαμπε μες την νύχτα.

ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ;

Τι πρέπει να κάνει ο Αλεξιάδης για να τον μαζέψετε, να κάνει και κακά του; 

ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ… ΑΝΑ - ΔΕΣΕΙΣ.

Τι να κάνει ο Άδωνης κύριοι πολιτικοί αναλυτές; Να μην είναι υποψήφιος; Αφού όποιος και να εκλεγεί πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας θα τον πετάξει στα σκουπίδια.

Είναι υποχρεωμένος να είναι υποψήφιος ή πρόεδρος ή στα σκουπίδια δεν έχει άλλο δρόμο. Θα μου πείτε γιατί δεν πάει κατευθείαν στα σκουπίδια να γλιτώσει τον διασυρμό; Μα γιατί είναι ο Άδωνης. 

ΠΙΣΩ ΕΧΕΙ Η ΑΧΛΑΔΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑ.

Όταν λέμε πίσω έχει η αχλάδα την ουρά... αυτό εννοούμε; 

ΑΚΡΑΙΩΣ.

Όταν χαίρεσαι που ένας δουλέμπορος στην Κρήτη, καταδικάστηκε σε 492 χρόνια φυλακή και πρόστιμο 1,2 εκατομμύρια ευρώ, πρέπει να είσαι έτοιμος να δικαστείς για «κόκκινο» και το δικαστήριο να σου επιβάλει 500.000 ευρώ πρόστιμο.

Δεν μπορείς να πεις ότι αυτό το πρόστιμο δεν θα μπορέσω να το αποπληρώσω γιατί είναι παράλογο και θα βρεθώ στην φυλακή.

Έτσι είναι, όταν η δικαιοσύνη λειτουργεί «ακραία», τα μηνύματα δεν είναι καλά ούτε για τους δουλέμπορους, ούτε για σένα. 

ΠΑΠΠΟΥΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ:

Για να συγκρουστείς με την διαπλοκή πρέπει να επιβαίνεις σε άλλο όχημα. 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ.

 ΤΣΟΠΑΝΑΡΑΙΟΙ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΤΕ ΑΓΓΛΙΚΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, Η ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ 2.000 ΒΡΕΤΑΝΩΝ ΕΝΗΛΙΚΩΝ.

ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΔΕΝ ΣΥΜΠΕΡΑΝΑΝ ΟΤΙ ΤΟ “DON’T STOP ME NOW” ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ, ΣΕ ΟΠΟΙΑ ΤΡΑΧΑΝΟΠΛΑΓΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΙΞΕΙΣ ΑΛΛΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΧΑΝΟΠΛΑΓΙΕΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ.

ΕΣΕΙΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΤΣΟΠΑΝΗΔΕΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΑΓΓΛΟ ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΤΕ ΠΟΤΕ.  

ΠΑΠΠΟΥΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ.

Τι να σου κάνει ο μάστορας άμα δεν ξέρει τέχνη. 

ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΓΩΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΡΕΖΕΡΒΑ.

Το υψηλό πνεύμα των προεκλογικών σποτ, δεν το συνέλαβε ο λαός και οι της ΛΑ.Ε. (βασανισμένε) έμειναν εκτός βουλής.

Ποιος εγκέφαλος έβαλε Λαφανάζη και Κωνσταντοπούλου που εμφανίζονταν ως η επιτομή της σοβαρότητας να γελοιοποιηθούν με αυτό τον τρόπο, άγνωστο. Ίσως και αυτοί οι ίδιοι να είχαν την ιδέα, θεωρώντας ότι ο κόσμος θα γελάσει με το χιούμορ που κάνουν στις υποχρεωτικές συναναστροφές τους. 

Το εταιρικό χιούμορ όμως πρέπει να μένει μέσα στις εταιρίες. Οι δυστυχισμένοι υπάλληλοι των πολυεθνικών εταιριών, για να διασκεδάσουν την κατάθλιψή τους, γελάνε με ότι ποιο ανόητο μπορεί να φανταστεί κανείς πριν πάνε στο σπίτι τους για να κλάψουν.

Το ίδιο συμβαίνει και στις «πολιτικές εταιρίες» όπου άνθρωποι που δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, αναγκάζονται να περιοριστούν στο «παγωμένο» πλαίσιο του επαγγελματικού αστείου για να διατηρήσουν τις ισορροπίες.

Λέγε – λέγε, χάνουν την αίσθηση του ποιος γελάει πραγματικά και ποιος για να μην τον διώξουν από το μαντρί και παγιδεύονται στην χαζομάρα.

Το χιούμορ πάει περίπατο διότι δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι πολύ φυσιολογικά μια γυναίκα με το σωματότυπο της κυρίας Κωνσταντοπούλου θα μπορούσε να διατηρεί βουλκανιζατέρ και να έχει απλώς την ιδιαιτερότητα να εργάζεται με κουστούμι, όπως επίσης και κάποιος με την φυσιογνωμία του κυρίου Λαφαζάνη πολύ φυσιολογικά θα πήγαινε στο νομισματοκοπείο για να κουρέψει το γκαζόν.

Όσοι φυσιογνωμιστές, μπορούν να καταλάβουν ότι και ο Παναγιώτης και η Ζωή, έχουν «πλάκα» και η προσπάθεια να καλλιεργήσουν την εικόνα του σκληρού υπερασπιστή της αριστερής ιδεολογίας ήταν μεγάλη, κι όμως αποφάσισαν να την «πετάξουν» με ένα σποτάκι. 

ΔΕΝ ΤΙΘΕΤΑΙ ΘΕΜΑ.

«Δεν τίθεται κανένα θέμα για τον Μάρκο Μπόλαρη»;

Είστε σίγουροι; Φωτογραφία του έχετε δει; Για δείτε. 

ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ.

Ξεκίνησε με τηλεφωνικό κέντρο της SIEMENS και έφτασε σήμερα να έχει PANASONIC. 

ΑΤΑΚΕΣ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ.

- Κακώς ψάχνει η ΝΔ τον αντί – Τσίπρα. Ο επόμενος πρόεδρος της δεν χρειάζεται να είναι νέος και συμπαθητικός, μπορεί να είναι και καραφλός με γυαλιά. Έτσι Κωστή;

- Τώρα που έγινε ο Φίλης υπουργός θα δείτε τι συμβαίνει όταν νομίζεις ότι γίνεσαι κάτι άλλο από αυτό που είσαι, όταν αναλαμβάνεις αξιώματα.

- Και εγώ αναλαμβάνω την ευθύνη. Υπουργείο θα πάρω;

 - Δεν φταίνε οι υπουργοί που κάθονται πάνω τους, είναι γεμάτη πυλώνες αυτή η χώρα.

 - Ρε, τι βιολί είναι αυτό με τον Φλαμπουράρη, ας πάρει και ο Μπόμπολας κανένα δημόσιο έργο.  

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΔΟΥΛΕΙΑ.

Ουζερί, καφενεία, ψαροταβέρνες, κουτούκια, τσιπουράδικα, χασαποταβέρνες, μεζεδοπωλεία, άντε και κανένα σουβλατζίδικο. 

ΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ.

Αν πει κάποιος στον Μεϊμαράκη ότι άμα δείξουμε το ύψος θα πρέπει να δείξουμε και το φάρδος, θα την κόψει αμέσως την πλάκα. 

Η ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ.

Πάει το μυαλό σας να είναι ρυθμιστής η Γεννηματά που δεν μπορεί να ρυθμίσει ξυπνητήρι να χτυπήσει απόγευμα;

ΥΠΑΡΧΕΙ;

Υπάρχει κάποιος που δεν ήξερε ότι οι ανεξέλεγκτες παροχές προς όλους θα έφερναν τις ενιαίες παροχές σε όλους; Όλο και κάποιος θα υπάρχει ε; 

50 - 0

Επί τη εμφανίσει 50 – 0. 

Πάντως πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο Μεϊμαράκης μοιάζει ολοζώντανος. Ο ταριχευτής θα ήταν Αιγύπτιος. 

ΤΙ ΘΕΛΕΙ;

Τι θέλει αυτός που ανακοινώνει τα μέτρα και όταν του επισημάνεις ότι αυτά που λέει είναι ανεφάρμοστα σου απαντά ότι θα τα βάλει σε διαβούλευση; Χαστούκια, τίποτε άλλο. Μπορεί να μην είναι

politically correct αλλά και αυτές οι "ροζ γραμμές" είναι;  

ΣΗΜΕΙΩΣΗ.

Πέραν όλων των άλλων «ειδών» υπάρχουν και αυτοί που διατηρούν μακρύ νύχι στο μικρό τους δάχτυλο για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία. 

ΠΑΠΠΟΥΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ

Το ΜΠΡΟΣΤΑ αβέβαιο αλλά το ΠΙΣΩ, βέβαιο. 

ΠΩΛΕΙΤΑΙ Ο ΟΛΠ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΕΠΙΠΛΩΜΕΝΟΣ.

Θα το δώσουμε το λιμάνι αλλά θα κρατήσουμε το ψυγείο, την κουζίνα, το ντιβάνι,

κάτι κατσαρόλες και μια θερμάστρα.

Να βράζουμε καμιά φακή και να κοιτάμε τ’ άστρα. 

ΚΥΡΙΕ ΤΣΙΠΡΑ.

Το ότι μπορεί να γίνει ο κλέφτης, αστυνόμος το νομίζουν μόνο οι αφελείς.

ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΓΕΛΙΑ.

Το έχουν χρησιμοποιήσει πολλοί μέχρι σήμερα, όλοι με ένα κοινό χαρακτηριστικό.

Τον μεγαλοϊδεατισμό. Μιλάω για την «συνεργασία με τον διάολο». Μια έκφραση που αποκαλύπτει αυτομάτως πόσο φαφλατάς είναι αυτός που την χρησιμοποιεί, αφού εξομοιώνει τον εαυτό του με τον διάολο. Η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες, που λέει και ο λαός. Ας πει κάποιος στους αφελείς αποκαλυπτόμενους, ότι με τον διάολο δεν ΣΥΝΕΡΓΑΖΕΣΑΙ, τον ΥΠΗΡΕΤΕΙΣ. 

ΔΗΜΟΣΚΟΠΟΙ – ΔΗΜΟΚΟΠΟΙ.

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει με διαφορά την πρώτη θέση (είναι φως φανάρι από τις δημοσκοπήσεις) οι έμπειροι και έγκυροι δημοσκόποι κάποια δικαιολογία θα βρουν να μας πουν για να γελάσουμε.

Όμως όταν τελειώσουμε με τα γέλια κάποιος πρέπει να τους πάρει και την άδεια. 

ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΚΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΙΣ.

ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ:

«Κάθε ίχνος σοβαρότητας έχασε ο Αλέξης Μητρόπουλος με την στάση που κράτησε στο θέμα της υποψηφιότητάς του». 

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ.

ΑΤΕΝΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΑΥΡΙΟ σημαίνει ότι το κοιτάμε από μακριά.

Κάτι σαν το ηλιοβασίλεμα που μπορείς να το δεις αλλά δεν μπορείς να το φτάσεις. 

ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ.

Έδειξαν όλα τα σχετικά σκίτσα εκτός από αυτό. 

ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΣ.

Αν ήμουν ο Τσίπρας, τον Μητρόπουλο δεν θα τον έδιωχνα απλώς, θα έβαζα και κάποιους να τον δείρουνε. 

ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙ.

Η υπηρεσιακή κυβέρνηση δείχνει ξεκάθαρα τις προθέσεις του πολιτικού συστήματος για την διακυβέρνηση της χώρας. Οι άνθρωποι τις «ουρλιάζουν» τις προθέσεις τους. Τι δεν καταλαβαίνετε; 

Ο ΚΑΛΟΣ, Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, Ο ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΗΣ, Ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ.

Ο επαγγελματίας φοροεισπράκτορας από την εποχή που πλήρωνες δέκα εκατομμύρια δραχμές για να μπεις στην υπηρεσία, που παίρνει την εκδίκησή του από όσους δεν είχαν δεχθεί να τον χρηματίσουν και τον είχαν πετάξει με τις κλωτσιές στο δρόμο.

ΥΓ. Έτσι μπράβο. 

ΤΟ ΣΥΣΤΡΙΓΚΛΟ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ.

Να μην κόψετε τον γόρδιο δεσμό με την διαπλοκή γιατί θα παιδευόσαστε με τις ώρες  για να τον ξαναδέσετε και πάλι όπως ήτανε δεν θα γίνει. 

ΜΕ ΧΑΛΙ - ΓΚΑΛΙ ΚΑΙ ΧΑΪΚΑΛΗ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΚΕΦΑΛΙ.

Έλληνες. Προσπαθήστε με κάθε τρόπο να κρατήσετε τον Χαϊκάλη στην πολιτική, γιατί αν δεν μπορέσει τελικά να είναι υποψήφιος, ΧΑΘΗΚΑΜΕ.

ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΗΣ.

Θα κατασκηνώσει έξω από τις επιχειρήσεις που παρεμποδίζουν τον έλεγχο από τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό λέει ο Αλεξιάδης.

Και αναρωτιόμασταν, θα πάει κατασκήνωση φέτος αυτός ο άνθρωπος ή θα τον φάει η πόλη;

Ρε τι είναι τούτοι ρε; 

ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ.

Είναι δύσκολο να εξηγήσεις σε κάποιον το πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο αλλά σημασία έχει ότι ζούμε μια τραγική πραγματικότητα. Πραγματικότητα που τουλάχιστον όσους μπορούν να κοιτάξουν πέρα από την μύτη τους, τους αφήνει χωρίς ελπίδα και τους οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην κατάθλιψη. Το πιο σύντομο ανέκδοτο της τελευταίας πενταετίας τουλάχιστον είναι αυτό το «στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» και είναι ενδεικτικό της φαυλότητας του πολιτικού προσωπικού που ενώ πηγαίνει από αδιέξοδο σε αδιέξοδο και με τα άντερα έξω, δηλώνει «καλά που δεν χτυπήσαμε».

Σε μια χώρα που η δημοκρατία έχει καταντήσει συνώνυμη του αδιεξόδου, η υποκρισία χτυπάει κόκκινο ενώ πηγαίνουμε για τον τοίχο.

Μας λένε ότι κάνουνε εκλογές.

Εκλογές με ποιους; Με αυτούς που είδαμε μέχρι τώρα; Μα είναι για να τινάξεις τα μυαλά σου στον αέρα. Ο ένας χειρότερος απ’ τον άλλο και ο αντικαταστάτης τους πιο κομματόσκυλο, πιο φανατισμένος, πιο ανίκανος και από αυτόν που απομακρύνθηκε ως ανίκανος.

Οι εφεδρείες; Τραγικές μορφές κομματικοδίαιτων ανθρωπάριων, ελεεινού πνευματικού επιπέδου, με όραμα το όραμα του εκάστοτε αρχηγού. Θρήνος.

Δεν υπάρχει ούτε ένας, από κανένα κόμμα, από τα πρωτοκλασάτα στελέχη μέχρι τον τελευταίο πολιτευόμενο που να μην είναι για κλάματα.

Όχι για να αναλάβει νευραλγική θέση του κράτους και μάλιστα στην πιο δύσκολη περίοδο μεταπολιτευτικά, αλλά ούτε για να μοιράζει σουβλάκια με μηχανάκι.

Ο καλύτερος απ’ αυτούς ή θα χαθεί ή θα τον σκοτώσει αυτοκίνητο.

Δεν ξέρω τι έγιναν οι αξιόλογοι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα αλλά το πιο πιθανό είναι να κρύφτηκαν προκειμένου να μην αναγκαστούν να κολυμπήσουν μέσα σε αυτήν την σούπα των κομματικών παρασίτων που προσκολλήθηκαν στην αρχή για να τρώνε χωρίς να δουλεύουν και αργότερα έγιναν και θεωρητικοί της κομματικής ιδεολογίας διεκδικώντας χρυσά κουτάλια.

Προσωπικά δεν μπορώ να εντοπίσω ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ που να ακούσω το όνομα του και να μην «χαμογελάσω». Μου είναι αδιανόητο να πιστέψω πως ακόμα και στην απελπισία τους οι άνθρωποι μπορούν να στηρίξουν τις ελπίδες τους σε αυτήν την ελεεινή πλέμπα που κραυγάζει την ανικανότητά της.

Είναι θέμα προσωπικής αξιοπρέπειας του καθενός να μην πάει να ψηφίσει κανένα από αυτά τα πολιτικά σκουπίδια. Έτσι κι αλλιώς η χώρα είτε με κυβέρνηση είτε χωρίς, παραμένει ακυβέρνητη. 

ΚΑΙ ΕΓΩ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ…

 «Ντρέπομαι για λογαριασμό αρχηγών κομμάτων και βουλευτών που εμπόδισαν τη βίαιη προσαγωγή του Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος καταρράκωσε το δημόσιο συμφέρον».

 Ζωή Κωνσταντοπούλου

Να κάνεις αντίσταση στην Ζωή αφήνοντας στο απυρόβλητο τον Στουρνάρα είναι για να σε καμαρώνουν οι ψηφοφόροι σου. 

ΠΑΠΠΟΥΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ

- Μου λέτε έναν που αξίζει να πάει κανείς να τον ψηφίσει να γελάσω και εγώ λιγάκι;

ΠΡΟΣΩΠΟΛΑΤΡΙΑ.

Το έχουμε εμείς οι Έλληνες λίγο παραπάνω από τους άλλους να ενθουσιαζόμαστε με τα πρόσωπα που μας λανσάρουν κατά καιρούς για φωτισμένα, χωρίς να ψάχνουμε λίγο παραπάνω το πράγμα και τις περισσότερες φορές πέφτουμε απ’ τα σύννεφα.

Είναι εύκολο να καταλάβετε τι λέω αν ανατρέξετε σε κατά καιρούς «μεγάλους» όλων των ιδιοτήτων που σήμερα δεν τους θυμάται ούτε η μάνα τους.

Δεν φταίνε βέβαια αυτοί που «τόσοι ήταν». Φταίει η ευκολία με την οποία δεχόμαστε εμείς την «μεγαλοσύνη» τους, χωρίς να βάλουμε τη λογική να κοιτάξει το «φρούτο» και από την άλλη μεριά για να δει το σκουλήκι.  

Βέβαια δεν είναι ανάγκη να είναι σκουληκιασμένοι οι άνθρωποι, μπορεί να μην φτάνουν απλώς.

ΤΟ ΑΦΗΓΗΜΑ.

Το «αφήγημα» είναι η καινούργια λέξη στα στόματα πολιτικών και δημοσιογράφων που θα έχετε προσέξει ασφαλώς ότι τελευταία την χρησιμοποιούν παρ’ ολίγον οι πάντες.

Είναι «εφεύρεση» του γνωστού Ευάγγελου Βενιζέλου, που εξαφάνισε το ΠΑΣΟΚ και αφανίστηκε ο ίδιος.

Ποιος είναι όμως ο ορισμός του αφηγήματος;

Το λεξικό λέει ότι το αφήγημα είναι μια πράξη επικοινωνίας με την οποία παρουσιάζεται προφορικά ή γραπτά μια σειρά πραγματικών ή πλασματικών γεγονότων.

Με πολύ απλά λόγια, πρόκειται για το γνωστό σε όλους μας παραμύθι που μπορεί να έχει δράκο μπορεί και όχι.

Τι ζήλεψαν όμως όλοι αυτοί από το «αφήγημα» του Βενιζέλου και το ιδιοποιήθηκαν;

Μα την ειλικρίνεια αγαπητοί μου.

Αυτός που «αφηγείται» κάτι είναι εκ του ορισμού ειλικρινής αφού του επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει αλήθειες και ψέματα ταυτόχρονα, να ανακατέψει ακριβείς πληροφορίες με δημιουργήματα της φαντασίας του, να τσουβαλιάσει μύθο και πραγματικότητα, και να μην τον παρεξηγήσει κανείς. Πρόκειται για αφήγημα.

Δεν είναι καμιά πολιτική θέση που μπορεί να την ακούσει ο άλλος και να σε πάρει με τις πέτρες.

Ο πονηρός Βενιζέλος κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να ονομάζει πολιτική θέση τις αρλούμπες που έλεγε και το γύρισε στο αφήγημα.

Οι «πονηροί Βενιζέλοι» τσίμπησαν. Εμείς θα υποστηρίζουμε το αφήγημά μας και σε όποιον μας πει τι είναι αυτές οι ανοησίες που λες, θα απαντάμε, αυτό είναι κύριε το δικό μου αφήγημα άμα θέλετε μπορείτε να πείτε και σεις το δικό σας.

Έτσι πάμε πλέον προς τις καινούργιες εκλογές με αφηγήματα από όλες τις πλευρές

χωρίς να υπάρχει ούτε ένας που να μπορείς να τον πάρεις στα σοβαρά.

Και μην μου πείτε πλέον ότι δεν είναι όλοι ίδιοι, γιατί θα ζητήσω να μου υποδείξετε ΕΝΑΝ που δεν είναι ίδιος με τους άλλους και δεν θα βρείτε ΚΑΝΕΝΑΝ. 

ΟΜΙΛΟΥΝΤΕΣ ΚΥΚΛΟΙ.

Ορίστε γιατί στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Όταν δεν μπορούν να σου απαντήσουν οι άνθρωποι, σου απαντούν οι κύκλοι. Πιθανώς αργότερα να χρειαστεί να απαντήσουν και τα τρίγωνα. Έτσι είναι η δημοκρατία και εκεί καταλήγει πάντα. Να κυκλωθούν τα τετράγωνα. 

ΤΡΥΦΩΝ ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ: ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ.

Για κοίτα ποιον εδιάλεξαν για να μας κοροϊδεύει

τον Τρύφωνα τον πονηρό στο ΣΔΟΕ που δουλεύει

τον έκαναν υφυπουργό που πρόσφερε στο κόμμα

κι αυτός θα ψάξει και θα βρει και το ευρώ ακόμα

Ουδέποτε επρόσεξε διαφθορά στο σώμα

όσο ήταν αντιπρόεδρος εβρίσκετο σε κώμα

για μυλωνάδες μας περνά μας είδε αλευρωμένους

και θέλει να φορολογεί και τους αποθαμένους

Θα ψάξει όλους να τους βρει τούτο το παλικάρι

δεν του αρέσουνε αυτοί που έχει στο συρτάρι

είκοσι χρόνια κοσκινά για να μην εζυμώσει

και τώρα αφυπνίστηκε τη χώρα να την σώσει

Για την φοροδιαφυγή απ’ όλους θα περάσει

έφτασε μέχρι την Κνωσό το άβατο να σπάσει

μα όπως λέει ο λαός πάντα «Τι είχες Γιάννη»;

δεν έχει ακούσει τίποτα για τον Βαρδινογιάννη

ΥΓ. Ρε τον φουκαρά τον Τσίπρα. 

ΤΟ ΜΟΥΛΑΡΙ ΓΙΑ ΑΛΟΓΟ.

Αδελφέ, το παλικαράκι δεν θα τα καταφέρει. Έλεγε ένας φίλος μου όποτε καταλάβαινε ότι η δουλειά πάει κατά διαόλου εξαιτίας του προσώπου που είχε επιλεγεί να την κάνει.

Τον θυμάμαι κάθε φορά που βλέπω τις επιλογές της κυβέρνησης σε πρόσωπα που «λάμπουν» από ανικανότητα αλλά με τεράστια ευκολία τοποθετούνται σε θέσεις

που τα ιδιαίτερα προσόντα θα ήταν το πιο απλό απαιτούμενο.

Πρόκειται για ανθρώπους που ακόμα και φυσιογνωμικά είναι εμφανές ότι «δεν το έχουν» και κάνουν τραγικότερη την ευθύνη αυτού που τους επιλέγει.

Άνθρωποι που δεν θα τους έδινες σκύλο να τον περάσουν τον δρόμο, τοποθετούνται σε θέσεις «ναρκοπέδια» και καλούνται να αντιμετωπίσουν σπεσιαλίστες της διαπλοκής και μαέστρους της απάτης με μόνο κριτήριο την κομματική τους αφοσίωση.

Αν σκεφτεί κανείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγο καιρό ήταν ένα κόμμα του 4% καταλαβαίνει ότι ο αριθμός τους είναι τόσο περιορισμένος που είναι αδύνατον να βρεις εκεί μέσα ανθρώπους με προσόντα που να μπορούν να ανταπεξέλθουν σε καταστάσεις όπως αυτή που βρίσκεται η χώρα.

«Κυβερνούσαν ανενόχλητοι» έγραψε κάποιος για τις κυβερνήσεις του παρελθόντος και είναι πραγματικά ο ορισμός του πως φτάσαμε σε αυτά τα χάλια.

Φανταστείτε ότι κυβερνούσαν ανενόχλητοι και κατάφεραν εκτός από την χώρα να καταστρέψουν και τον εαυτό τους.

Τόσα πολλά πολιτικά «μουλάρια» δεν πρέπει να έχουν βρεθεί μαζεμένα στον ίδιο στάβλο, την ίδια χρονική περίοδο. Μουλάρια που έτρεχαν μόνα τους και έρχονταν δεύτερα. Που πλασάρονταν για πολιτικά άτια και όχι μόνο δεν κατάφερναν να βγάλουν την «κούρσα» αλλά έσπαγαν και τα πόδια τους.

Τώρα που τα πράγματα χωρίς υπερβολές είναι δύσκολα και η χώρα χρειάζεται φωτισμένους αλλά και σκληροτράχηλους ανθρώπους, βλέπουμε ξανά μουλάρια κάθε λογής να στήνονται για άλογα κούρσας στην αφετηρία και να κάνουν πως χλιμιντρίζουν από ανυπομονησία.

Κωμωδία αλλά και δράμα ταυτόχρονα. 

Πιστεύω ότι ο Τσίπρας είναι έξυπνος άνθρωπος, σε πολλές περιπτώσεις το έχει αποδείξει, αλλά με αυτές τις επιλογές αδικεί και τον εαυτό του και εμάς.

Καταλαβαίνω την ανάγκη να έχει κανείς δίπλα του ανθρώπους εμπιστοσύνης αλλά την να την κάνεις την εμπιστοσύνη αν εμπιστεύεσαι κάποιον για να φυλάει πρόβατα

και τον βάζεις να φυλάει χρηματιστές.