Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΥΦΛΗ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΟΥΦΗ.

Εκτός από την Εφημερίδα των Συντακτών - και κάποια προσωπικά blogs - κανείς δεν έχει δει και δεν έχει ακούσει τίποτα για την "αναχώρηση" της ΑΕΠΙ (Ανώνυμος Ετειρεία Πνευματικής Ιδιοκτησίας) που πήρε τα μπογακάλια ΜΑΣ, και τα πήγε στην Κύπρο.
Γιατί δεν πήρε τα μπογαλάκια ΤΗΣ. Τα μπογαλάκια των ελλήνων δημιουργών πήρε σαν να ήταν δικά της, αλλά κανείς δεν πήρε χαμπάρι.
Ούτε η δικαιοσύνη που είναι τυφλή και δεν μπορεί να διαβάσει εφημερίδες, ούτε και η δημοσιογραφία που είναι κουφή και δεν μπορεί να ακούσει τις καταγγελίες.
Εδώ και κάποιους μήνες η Εφημερίδα των Συντακτών δημοσιεύει άρθρα και με την πρόθεσή της να μεταφέρει την έδρα της και με αναφορές στα πεπραγμένα της εταιρείας που θα έκαναν και ναρκωμένο εισαγγελέα να ξυπνήσει.
Κανείς όμως δεν ένιωσε την ανάγκη να επέμβει. Αδιαφορία της δικαιοσύνης; Αντιπαλότητα των δημοσιογράφων; Ή ντροπή και των δύο; Διαλέξτε.

ΑΚΡΑΙΩΣ.

Όταν χαίρεσαι που ένας δουλέμπορος στην Κρήτη, καταδικάστηκε σε 492 χρόνια φυλακή και πρόστιμο 1,2 εκατομμύρια ευρώ, πρέπει να είσαι έτοιμος να δικαστείς για «κόκκινο» και το δικαστήριο να σου επιβάλει 500.000 ευρώ πρόστιμο.

Δεν μπορείς να πεις ότι αυτό το πρόστιμο δεν θα μπορέσω να το αποπληρώσω γιατί είναι παράλογο και θα βρεθώ στην φυλακή.

Έτσι είναι, όταν η δικαιοσύνη λειτουργεί «ακραία», τα μηνύματα δεν είναι καλά ούτε για τους δουλέμπορους, ούτε για σένα. 

ΣΥΜΒΟΛΙΚΟΣ ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΣ.

Η Ελληνική γλώσσα είναι πολύ πλούσια και υπάρχουν πολλοί τρόποι να την χρησιμοποιήσει κανείς. Ο «συμβολικός στιγματισμός» που χρησιμοποίησαν οι δικαστές  στην περίπτωση του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, είναι πράγματι πολύ έντεχνη έκφραση.

Υπάρχουν όμως και πολλές «άτεχνες» εκφράσεις που επίσης ανήκουν στην Ελληνική γλώσσα και που αν τις χρησιμοποιήσουμε εμείς οι δικαστές τουλάχιστον θα ανατριχιάσουν. Θα χάσουμε όμως το δίκιο μας όπως συμβαίνει πάντα με αυτούς που όταν τους κοροϊδεύουν, χάνουν την ψυχραιμία τους.

Θα χρησιμοποιήσουμε λοιπόν την έκφραση «ουσιαστικός στιγματισμός», της δικαιοσύνης βεβαίως, και θα παραμείνουμε ευγενικοί. 

ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ… ΑΝΟΗΤΕ.

Αυτός που δήλωνε τυφλός και οδηγούσε ταξί μας πείραξε… εδώ η δικαιοσύνη δηλώνει τυφλή και οδηγάει την Δημοκρατία. 

ΒΟΥΛΩΜΕΝΟ ΓΡΑΜΜΑ.

Είναι τόσο «ευανάγνωστοι» οι δικαστές στην Ελλάδα που το χωριό τους κολαούζο δεν θέλει. Από την πρώτη στιγμή που είδαμε τον Πρόεδρο του Ειδικού Δικαστηρίου

να κάνει το «βαρύ πεπόνι» στους δημοσιογράφους, καταλάβαμε ότι το δικαστήριο θα κάνει το «ασήκωτο» και στον Παπακωνσταντίνου αλλά θα τον ρίξει στα μαλακά.

Καμία έκπληξης. 

ΕΝΑΣ, ΡΟΥΜΑΝΟΣ ΚΑΙ ΦΟΡΤΗΓΑΤΖΗΣ.

Εκείνος είναι ένας, είναι Ρουμάνος και φορτηγατζής. Εμείς είμαστε πολλοί, έγκριτοι δημοσιογράφοι, σεβάσμιοι ανάδοχοι δημοσίων έργων, ακέραιοι εμπειρογνώμονες, αδέκαστοι δικαστές και πολίτες νοικοκυραίοι.

Εκείνος με τα φρένα σπασμένα έπεσε πάνω μας, εμείς που τα φρένα μας είναι σώα διατάξαμε εξάμηνη προφυλάκιση. Αν προλάβουμε να τον δικάσουμε και αν δεν

προλάβουμε, εννεάμηνη.

Λογικό. Είναι ύποπτος φυγής. Ρουμάνος είναι μπορεί να πάει στην Ρουμανία.

Να πάει στην Ρουμανία αυτός και εμείς να μην έχουμε ποιον να δικάσουμε.

Σε ποιον να ρίξουμε τις ευθύνες για το δυστύχημα, το ανάθεμα για τις χαμένες ζωές, τις κατάρες των συγγενών, το κρίμα και το άδικο.

Σωστά. Που να τα ρίξουμε όλα αυτά; Υπάρχει άλλος υπεύθυνος; Ένας που υπήρχε, αφέθηκε ελεύθερος χωρίς περιοριστικούς όρους.

Αλλά αυτός ήταν υπεύθυνος του έργου και υπεύθυνος για τον υπεύθυνο του έργου είναι ο ανάδοχος του έργου και ο ανάδοχος του έργου είναι υπεύθυνος για το έργο της κυβέρνησης.

Αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί.

Τον Ρουμάνο λοιπόν. Αυτόν που προκάλεσε (sic) το δυστύχημα γιατί πατούσε συνέχεια τα φρένα με αποτέλεσμα να τα κάψει. Αυτόν το serial killer φορτηγατζή που σχεδίασε, από την Ρουμανία ίσως, οργάνωσε και εκτέλεσε στην Ελλάδα με απόλυτη ψυχραιμία την ομαδική αυτή δολοφονία… εξ αμελείας.

Αυτόν που πατούσε συνέχεια τα φρένα γιατί δεν ήθελε να φτάσει στην Ρουμανία, ήθελε να μείνει εδώ στην Ελλάδα να μελετήσει την εφαρμογή του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας από το δικονομικό μας σύστημα.

Έχει καμιά σημασία που εμείς αντί να έχουμε σήμανση ένα χιλιόμετρο πριν, είχαμε βάλει σημαιοφόρους στα τριακόσια μέτρα; Έχει καμία σημασία ότι αυτό γίνεται μόνο όταν έχουμε σκοπό να μειώσουμε την κυκλοφορία και όχι όταν πρόκειται να κλείσουμε το δρόμο; Έχει σημασία που αν προβλέπεται να κλείσει ο δρόμος έστω και για ένα λεπτό, δεν βάζουμε οχήματα μέσα αλλά τα εκτρέπουμε σε παράκαμψη;

Έχει καμιά σημασία που η λωρίδα ασφαλείας ήταν γεμάτη αυτοκίνητα και ανθρώπους που είχαν βγει για να καπνίσουν; Έχει σημασία που εμείς φτιάξαμε ένα τοίχο από ανθρώπους και αυτοκίνητα μέσα στην Εγνατία Οδό και περιμέναμε να έρθει ο χάρος; Όχι καμία. Εκείνος φταίει που χάλασε τα φρένα του πατώντας τα, ενώ έπρεπε να περιμένει να τα πατήσει μια και καλή, όταν θα συναντούσε το 

οδόφραγμα της ηλιθιότητάς μας. Εκείνος φταίει. 

Εκείνος είναι ένας, είναι Ρουμάνος είναι και φορτηγατζής. 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ:

 Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΣΠΡΑΤΤΕΙ ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ ΤΥΦΛΟΤΗΤΑΣ ΕΝΩ ΒΛΕΠΕΙ. 

ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΣΤΙΤΣΙΟΥ.

Για αδίκημα που θα μπορούσε να επιφέρει ακόμα και την ποινή των ισοβίων δεσμών,

οι δικαστές μπροστά στην εμβληματική του μορφή και το γαλήνιο βλέμμα του, τα έχασαν και τον καταδίκασαν μόνο σε δέκα μήνες φυλάκιση με αναστολή.

@ Μετανοείτε. 

ΜΗΠΩΣ;

Όσο θα γίνονται έρευνες όλο και περισσότεροι θα πηγαίνουν φυλακή και στο τέλος θα χρειαστεί να κυκλώσουμε τη χώρα με συρματόπλεγμα. Μήπως να δοθεί αμνηστία σε όσους τα επιστρέφουν, να φύγουμε σε μια βδομάδα και από το μνημόνιο; 

ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ… ΚΑΙ ΦΕΥΓΟΥΝ.

Πεπόνης και Μουζακίτης. Οι δύο εισαγγελείς που με πρωτόγνωρη για την Ελλάδα αυταπάρνηση μπήκαν στην μάχη ενάντια στην διαφθορά, παραδίδουν τις υποθέσεις που άνοιξαν και αποχωρούν. Για που άραγε;

Υπάρχει τόπος που μπορεί να σε κάνει να ξεχάσεις πόσο  αφελής φάνηκες όταν διάλεξες να υπηρετήσεις την δικαιοσύνη στην Ελλάδα;

Πόσο μάταια είναι κάθε προσπάθεια να αλλάξεις νοοτροπία σε έναν λαό που είναι από την φύση του ραγιάς;

Πόσο ανάξιοι θυσιών είναι οι συμπατριώτες σου;

Προς τα που θα τραβήξουν τάχα αυτοί οι δύο άνθρωποι;

Για κάπου «Δυτικά της Θλίψης» που θα έλεγε ο Ελύτης ή κάπου ανατολικά της ντροπής που θα πούμε εμείς; 

ΠΑΛΙΟ ΑΛΛΑ…

Ποια διαφορά έχει το Πεπόνι με το Παγώνι;

Το Πεπόνι Παγώνει, το Παγώνι δεν Πεπόνι.  

 

@ Επίσης ο Πεπόνης δεν Παγώνι, ε;

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΙ.

Μπορεί να σας πει:

 - CD; CD; για θυμίστε μου;

 - Α, ναι μεγάλη επιτυχία, δεν περίμενα ότι ο Πάριος θα έλεγε τόσο καλά Θεοδωράκη.

 - Μπορεί να το έχει πάρει η γυναίκα μου, είχαμε ένα πάρτι την Σέριφο.  

 - Το πέταξα, ήταν χαλασμένο, το έβαλα στο CD player και δεν έπαιζε.

 - Α, ονόματα είχε; Από σας το μαθαίνω.

 - Να σας φέρω ένα άλλο με τον Πλούταρχο;

- Αυτό που μου έδωσε η Λαγκάρτ; Γαλλικά τραγούδια.

- Ξέρετε τα CDs δεν πρέπει να τα δανείζεις, δεν στα φέρνουν ποτέ πίσω.

- Το κλείδωσα σε ένα ντουλάπι και πέταξα στη θάλασσα το… ντουλάπι.

- Το είχα δώσει στον Καπελέρη και να δεις που το έχασε.

- Το κατέστρεψα. Είχε 1990 πολιτικούς και έναν πολίτη και δεν ήθελα να μπλέξω τον πολίτη.

 ΑΛΛΑ ΤΟ ΟΤΙ ΤΟ ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΤΟ ΠΕΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ… ΚΥΡΙΕ ΠΕΠΟΝΗ.

ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ REAL.

«Ωραίο το παραμύθι αλλά σε ό,τι με αφορά δεν έχει δράκο».

@ Το πρόβλημα με ανθρώπους σαν τον κ. Βουλγαράκη είναι το ότι πιστεύουν πως δεν υπάρχει δράκος γενικώς.

ΚΑΛΟ ΔΡΟΜΟ ΚΥΡΙΕ ΠΕΠΟΝΗ.

Οι πληροφορίες λένε ότι σήμερα το πρωί ο οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης, θα πάει στην Βουλή να ζητήσει την άρση της ασυλίας του Γιώργου Παπανδρέου γνωστού και ως Παπανδρείκελου. Αν οι πληροφορίες είναι σωστές, καλό δρόμο κύριε Πεπόνη, η σκέψη μας κοντά σας.  

Ο ΠΕΠΟΝΗΣ ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΑΣΥΛΙΑΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.

Με αγάπη στην οικογένεια που μας είδε αλευρωμένους και μας πέρασε για μυλωνάδες.   

ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

 Τίποτα άλλο… αυτό. Τα ανθρωπάκια απειλούν την δικαιοσύνη.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΙΚΟΥΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ.

Παρά την λυσσαλέα αντίδραση του διεφθαρμένου συστήματος, παρά τις προσπάθειες υποβάθμισης και απαξίωσης τους, παρά την απαράδεκτη παρέμβαση του θλιβερού υπουργού Δικαιοσύνης, οι ΚΥΡΙΟΙ Πεπόνης και Μουζακίτης, έστειλαν την δικογραφία της ΕΛΣΤΑΤ, στην βουλή.

«Διαπιστώνοντας ότι από σειρά μαρτυρικών καταθέσεων προέκυψαν ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες του τέως πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, μελών της προηγούμενης κυβέρνησης και των τότε υπουργών οικονομικών σχετικά με πιθανή τεχνητή διόγκωση και αυθαίρετο προσδιορισμό του ελλείμματος του 2009».

@ Ναι κύριοι της έγκριτης δημοσιογραφίας, ΤΩΡΑ, μπορείτε να πείτε ότι δεν είναι όλοι ίδιοι χωρίς να υποκρίνεστε. Υπάρχουν τουλάχιστον δύο, που δεν είναι σαν τους άλλους.

ΠΕΠΟΝΗΣ – ΜΟΥΖΑΚΙΤΗΣ, ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

Το υπόμνημα των ηρωικών εισαγγελέων είναι 20 σελίδες. Τα αποσπάσματα που διαρρέουν διάφορες «πηγές» μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι είναι καλύτερα να φάνε ένα μαγκάλι κάρβουνα κάποιοι, παρά να δημοσιευτούν αυτές οι 20 σελίδες.

Το ράδιο αρβύλα λέει ότι την Δευτέρα θα δοθούν συμπληρωματικές εξηγήσεις. Έτσι είναι ή μέχρι την Δευτέρα πρέπει κάποιοι να έχουν ετοιμάσει τις βαλίτσες τους.

ΠΕΠΟΝΗΣ ΚΑΙ ΜΟΥΖΑΚΙΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΕΣ.

Εκείνοι έκαναν το μεγάλο βήμα. Εμείς πρέπει επειγόντως να αντιληφθούμε το μέγεθος της απόφασης των δύο γενναίων δικαστικών λειτουργών και να σταθούμε στο πλευρό τους.

Οι εισαγγελείς, Πεπόνης και Μουζακίτης, συνειδητά και με απόλυτη γνώση των συνεπειών του εγχειρήματος που αναλαμβάνουν, αποφάσισαν να σηκώσουν την ελληνική δικαιοσύνη στα πόδια της και κατ’ επέκταση την ελληνική κοινωνία.

Έχουμε υποχρέωση

Ο ΠΕΠΟΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΟΥΖΑΚΙΤΗΣ ΜΙΛΑΝΕ ΓΑΛΛΙΚΑ;

«κατά τρόπον σαφέστατον, κατηγορηματικόν, και μη επιδεχόμενον παρερμηνείες εξειδικεύομεν και καταδεικνύομεν, ως λόγον της ενεργείας μας, την τεχνηέντως επιχειρηθείσαν νομοθετική κατάργησή μας, εξαιτίας της φύσεως του αντικειμένου και των πολλαπλών -πολυεπίπεδων- αντανακλάσεων των υπηρεσιακών πρωτοβουλιών και ενεργειών μας, που σαφέστατα πολλούς ενόχλησαν και ενέβαλαν εις ανησυχίαν και πολλοί θα επιθυμούσαν και θα εύχονταν να

μην είχαν λάβει χώραν».