ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ.

Από το taxalia.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης εν έτι 1892.

«Α! αι εκλογαί, αυτή είναι η μόνη επί εβδομήκοντα έτη ασχολία μας, αφ’ ότου ηλευθερώθημεν, αφ’ ότου δηλαδή μεταλλάξαμεν τυράννους, τους οποίους δια των εκλογών φανταζόμεθα ότι αντικαθιστώμεν τάχα συχνότερον».

Ο ΝΙΤΣΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟ.

«Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το Ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.
Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη

ΕΙΠΕ.

Αδελφή νοσοκόμα σχολιάζοντας την συμφωνία Παπανδρέου - Σαμαρά.

- Καλέ, τι μπαρμπούνια μας λέτε; Κι εμείς ψαράδες είμαστε.

ΕΙΠΕ:

«Δεν λυπάμαι τους ποιητές που έμειναν δίχως κοινό, λυπάμαι το κοινό που έμεινε χωρίς ποιητές».

Οδυσσέας Ελύτης

ΕΙΠΕ:

Ουμπέρτο Έκο.

1. Δημοκρατία δεν σημαίνει πως η πλειοψηφία έχει το δίκιο. Σημαίνει πως έχει το δικαίωμα να κυβερνάει.

2. Δημοκρατία δεν σημαίνει ότι η μειοψηφία έχει άδικο. Σημαίνει πως, ενώ σέβεται την κυβερνητική πλειοψηφία, υψώνει δυνατά τη φωνή της κάθε φορά που νομίζει ότι η πλειοψηφία έχει άδικο (ή ακόμη χειρότερα όταν αντιτίθεται στους νόμους, την ηθική και τις αρχές της δημοκρατίας), και οφείλει να το πράττει δυναμικά, γιατί αυτή είναι η εντολή των πολιτών. Όταν η πλειοψηφία υποστηρίζει ότι έχει δίκιο και η μειοψηφία δεν αντιδράει, τότε η δημοκρατία βρίσκεται σε κίνδυνο

@ Το βρήκαμε στο "Καλύτερο blog της πόλης".

ΕΙΠΕ.....

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΝΟΣ: για το ενδιαφέρον της κυβέρνησης στην υπόθεση Διστόμου.

  «Ως πολίτης εξοργίζομαι κάθε φορά που μου δημιουργείται η πεποίθηση ότι η κυβέρνηση μου επιχειρεί να με κοροϊδέψει».