ΦΟΛΑ - ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

http://www.youtube.com/watch?v=r1CeCgKR7Xk

Ηλίας Λογοθέτης & Κώστας Τζιαγκούλας. Στίχοι Μιχάλης Αβατάγγελος. 

Η "ΦΟΛΑ" ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ YOU TUBE.

ΦΟΛΑ. Ηλίας Λογοθέτης & Κώστας Τζιαγκούλας. Στίχος Μιχάλης Αβατάγγελος

Θέλω μια φόλα να ετοιμάσω

με μια ωραία συνταγή

να μπει στο παντεσπάνι γράσο και από πάνω σαντιγί

τώρα που όλοι ακολουθούνε δίαιτες υγιεινές

να τη ρίξω να ησυχάσω

από κεφάλες αδειανές

Φόλα σε αυτούς που μας μιλούν

απ’ τα παράθυρα κι ακούν

επιστροφή ξανά το ποίημα το δικό τους

φόλα και στους συντονιστές

ΧΡΥΣΟΨΑΡΟ.

Το "παιχνιδάδικο" του Άγγελου και της Μαρίας στην διασταύρωση "Ομόνοια" στις Σπέτσες. Φορτηγά και ταξί, βυτιοφόρα, μηχανάκια, τρίκυκλα, "γουρούνες", ποδήλατα κανονικά, ποδήλατα ηλεκτρικά και δεκάδες πεζοί που ρισκάρουν την σωματική τους ακαιρεότητα ανάμεσα τους, συνθέτουν την καθημερινότητα μπροστά από το "Χρυσόψαρο".

Η Άννα μόλις έχει τελειώσει τα ψώνια της και επιστρέφει στο καφενείο "Στου Αλή" για να απολάυσει το χυμό πορτοκάλι που είχε αφήσει στη μέση.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

Σπέτσες... διαχρονικές, όμορφες και πανάκριβες. Το καλοκαίρι συνεχίζεται. 

ΔΙΑΚΟΠΕΣ...

Ναι, χρειάζονται και αυτές. Πάρτε δυνάμεις γιατί ο Σεπτέμβρης έρχεται. Πιο "καυτός" από τον Αύγουστο. Ναι, είναι το Κάτω Κουφονήσι, η θέα από την ταβέρνα του Βενετσάνου του αεικίνητου Γιάννη που "ζωγραφίζει" με τα φαγητά του και τις ατάκες του.  

Ο «ΤΟΙΧΟΣ» ΤΟΥ FACEBOOK.

Ο οδηγός του τρένου που σκότωσε δεκάδες ανθρώπους στην Ισπανία, έγραφε στο Facebook, για τις προσπάθειες του να κάνει ρεκόρ ταχύτητας. Όταν η αστυνομία μπήκε στην σελίδα του, όλος ο πλανήτης ανακάλυψε τον βλάκα.

Δυστυχώς όμως, μόνο έναν, αυτόν. Όλοι οι άλλοι που καθημερινά εκθέτουν τον εαυτό τους ανεπανόρθωτα, συνεχίζουν να το κάνουν θεωρώντας ότι το θέμα δεν τους αφορά.

Καθημερινά εκατομμύρια άνθρωποι, εμφανίζουν λεπτομέρειες από την προσωπική, την επαγγελματική και την κοινωνική τους «δράση» χωρίς να σκέφτονται ότι πριν από μερικά χρόνια, οι ρουφιάνοι της ασφάλειας «έφτυναν αίμα» για να συλλέξουν αυτές τις πληροφορίες.

Κανείς δεν σκέφτεται ότι μελλοντικά μπορεί να βρεθεί ανεπανόρθωτα εκτεθειμένος

από μια πληροφορία που δημοσιοποιεί ο ίδιος και που αυτή την στιγμή την θεωρεί ασήμαντη.

Η αφέλεια που εμφανίζουν οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, είναι τρομακτική, καθώς σε πολλές περιπτώσεις εκτός από τον εαυτό τους εκθέτουν και τους «φίλους» τους και μάλιστα με πολύ «χαριτωμένο» τρόπο.

Φαίνεται πως περιμένουν να εκτροχιάσουν ένα τρένο γεμάτο κόσμο για να καταλάβουν ότι «τα εν οίκω μη δεν δήμω» αλλά δυστυχώς πολύ γρήγορα στα επόμενα χρόνια θα δημιουργήσουν πρόβλημα στον εαυτό τους και στους φίλους τους, και από τον «τοίχο» του facebook, θα βρεθούν κολλημένοι στον τοίχο της ζωής. 

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Να βγάζεις το χέρι από το αυτοκίνητο, όταν τρέχει… και να σου το κόβει το τρένο.

Να κάνεις βουτιά από το βράχο… και να σε φέρνει super puma στο ΚΑΤ.

Να περπατάς ξυπόλητος στην άμμο… εκεί που είχαν καθαρίσει αχινούς.

Να κάνεις ποδήλατο χωρίς χέρια… και έξι ώρες χειρουργείο για να σου βγάλουν την μανέτα από το μάτι.

Να βγαίνεις στην βροχή χωρίς ομπρέλα… και να σε χτυπάει κεραυνός.

Να κλείνεις τον υπολογιστή… και όταν πας να τον ανοίξεις ξανά να μην ανοίγει.

Να κάνεις κούνια και ας έχεις μεγαλώσει… και μετά να σε πηγαίνουν βόλτα με το καροτσάκι.

Να λύνεις την γραβάτα… για να χωρέσει η θηλιά.

Την Παρασκευή να κάνεις ελεύθερο κάμπινγκ… και το Σάββατο να ξυπνάς στο κρατητήριο.

@ Για τον καθένα από μας ελευθερία σημαίνει και κάτι διαφορετικό. ΔΥΣΤΥΧΩΣ. 

ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ, Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΜΑΓΚΑΣ.

Από τους τελευταίους εκείνης της εποχής που έβγαζε ανθρώπους με τσαγανό, ο Σταύρος Ξαρχάκος, μάζεψε τα πράγματα του και «χαιρέτησε» το Διοικητικό συμβούλιο του Εθνικού Θεάτρου, στο οποίο είχε κάνει την τιμή να είναι πρόεδρος.

Ο κύριος Ξαρχάκος, άφησε σύξυλα τα μέλη να κοιτάζονται μεταξύ τους και να απορούν πως είναι δυνατόν ένας συνθέτης «τόσων μεγάλων επιτυχιών» να είναι και μάγκας.

Ο μάγκας τους πέταξε το προεδριλίκι στα μούτρα και τους άφησε κακομοίρηδες και έκπληκτους να συνεχίσουν το «εκπαιδευτικό» έργο του Εθνικού Θεάτρου.

Ο μάγκας δεν ανέχτηκε να του πλασάρουν για τέχνη τις παραστάσεις του Λαζόπουλου και του Φιλιππίδη και αντί να κάνει ότι κάνουν συνήθως οι θλιβεροί, παραιτήθηκε.

Παραιτήθηκε όπως παραιτούνται αυτοί που δεν έχουν φιλήσει κατουρημένες ποδιές

για να είναι εκεί που βρίσκονται.

Παραιτήθηκε όπως κάνουν αυτοί που σέβονται τον εαυτό τους, την κουλτούρα τους, την τέχνη τους και το θεσμό που υπηρετούν. Οι μάγκες δηλαδή.

Γεια σου Σταύρο, γεια σου Ξαρχάκο. 

ΜΑ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ;

Όχι βέβαια. Δεν φταίει ο εργαζόμενος που προσλαμβάνεται για να ανάβει μια λάμπα και διαπιστώνει ότι για αυτή τη δουλειά έχουν προσληφθεί από την ίδια υπηρεσία άλλοι δεκαπέντε.

Δεν φταίει ασφαλώς όταν βλέπει ότι κάποιος έχει βάλει χρονοδιακόπτη και η λάμπα ανάβει από μόνη της χωρίς να χρειάζεται να είναι κανένας εκεί.

Δεν φταίει όταν και αυτός και οι άλλοι δεκαπέντε δεν πάνε ποτέ εκεί που είναι ο διακόπτης. Και ασφαλώς δεν φταίει που πληρώνεται για να ανάβει την λάμπα ενώ εκείνος δουλεύει ταξί που το έχει αγοράσει στο όνομα της γυναίκας του.

Δεν φταίει επίσης που δεν μιλάει όταν βλέπει γύρω του να γίνεται πόλεμος διαφθοράς

γιατί και εκείνοι θα του πούνε πως ξέρουν ότι δεν ανάβει την λάμπα.

Δεν φταίει καθόλου όταν βλέπει πως η επόμενη κυβέρνηση προσλαμβάνει άλλους δεκαπέντε για να ανάβουν την λάμπα και γίνονται τριάντα ένας.

Δεν φταίει ούτε κατά διάνοια όταν βλέπει να απολύονται συνάδελφοι που πραγματικά

σκοτώνονταν στη δουλειά αλλά αυτός έχει πιεί το αμίλητο νερό.

 Δεν φταίει όταν αποκαλύπτεται και ακούει τον πολιτικό του προϊστάμενο να τον δικαιολογεί λέγοντας ότι στην πραγματικότητα του χρωστάμε και χάρη, γιατί η λάμπα έκαιγε ρεύμα.

Φταίει η αναθεματισμένη λάμπα που κάηκε. 

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ.

Θύμωσε ο κ. Παπακωνσταντίνου με την παραπομπή του στο ειδικό δικαστήριο. Βγήκε από το ρούχα του που ενώ οι άλλοι έκαναν τα ίδια με αυτόν, όχι μόνο δεν βρέθηκαν κατηγορούμενοι αλλά επιβραβεύτηκαν με ανώτατα πολιτικά αξιώματα.

Όμως ο πρώην υπουργός θύμωσε άδικα. Διότι από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε πάνω στο άρμα της εξουσίας, έκανε σαφές, σε όσους μπορούν να ξεχωρίσουν τα κουκιά από τα ρεβίθια, ότι είχε παρεξηγήσει πολλά πράγματα

Η αδικαιολόγητα αλαζονική του στάση, όταν από το πουθενά βρέθηκε στο τιμόνι της εθνικής οικονομίας ήταν εμφανής ένδειξη ότι πάσχει από το «σύνδρομο του δικαιώματος». Ένα σύνδρομο από το οποίο πάσχουν πολλοί από την γενιά του και δυστυχώς πολλοί περισσότεροι από τις επόμενες.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου, θύμωσε διότι θεωρεί, δυστυχώς ακόμα, πως όλα αυτά που έκανε, είχε το δικαίωμα να τα κάνει.

Όμως το δικαίωμα δεν είναι κάτι που χαρίζεται, είναι κάτι που κατακτιέται και αυτό ο πρώην υπουργός και όσοι είναι της ίδιας θεωρίας, δεν το ξέρουν.

Εδώ και αρκετά χρόνια, αυθαίρετα εντελώς, είναι σε πρώτη διάταξη σε όλες τις συζητήσεις, η λέξη δικαίωμα. Ένα δικαίωμα όμως, που οι περισσότεροι από αυτούς που το επικαλούνται δεν έχουν κουνήσει ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι για να το αποκτήσουν.

Η παρεξήγηση βρίσκεται στο ότι οι νόμοι πράγματι δίνουν κάποια δικαιώματα αλλά πρόκειται για δικαιώματα που απορρέουν από κοινωνικές συμφωνίες για την ομαλή συνύπαρξη των πολιτών, δεν είναι δικαιώματα για τα οποία έχει κάποιος πολεμήσει.

Άλλωστε ακόμα και τα δικαιώματα αυτά έχουν απέναντι τους αντίστοιχες υποχρεώσεις τις οποίες πρέπει να έχεις εκπληρώσει στο ακέραιο για να τα έχεις.

Δικαίωμα με τον τρόπο που το αντιλαμβάνεται ο κ. Παπακωνσταντίνου, δεν υπάρχει.

Μπορεί να θυμώνει που ο Βενιζέλος αντί να βρίσκεται στο διπλανό σκαμνί, κάνει τον αντιπρόεδρο και τον υπουργό εξωτερικών αλλά εκείνος για το δικαίωμα να είναι τόσο σάπιος, έχει πολεμήσει.

Τώρα πόσο ακριβά μπορεί να το πληρώσει στο μέλλον και με ποιο νόμισμα, είναι ένα άλλο θέμα. 

ΟΙ ΓΙΩΡΓΗΔΕΣ

Πως γίνεται πάντα το «πλεούμενο» που φτιάχνει ο παππούς, ο γιός να το φέρνει «ίσα βάρκα – ίσα νερά» και ο εγγονός να το βουλιάζει… ρε Γιώργηδες; 

ΠΡΟΣ ΣΥΝΕΔΡΟΥΣ.

Καλό θα ήταν να μοιράσετε από τώρα και τα υπουργεία. 

Σε περίπτωση που γίνετε κυβέρνηση (γέλια)  να μην τρέχετε τελευταία στιγμή. 

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΗΣ ΦΑΚΗΣ.

 Ποια είναι τα ιστορικά στελέχη «σύντροφοι», που πρέπει να σεβαστείτε την προσφορά τους και να μην τους πετάξετε με τις κλωτσιές από το συνέδριο;

Η προσφορά των ιστορικών στελεχών σας, που την ώρα της «εθνικής ανάγκης» αγωνίζονται ο καθένας για το «μαγαζάκι» του, έφτασε στις καλύτερες των εποχών μετά βίας το 4%. Αυτό έχουν προσφέρει τα «ιστορικά στελέχη» στην ριζοσπαστική αριστερά. Από μισό της εκατό ο καθένας.

Το 27% που αυτή τη στιγμή βαυκαλίζεται ότι διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι προσφορά του ΜΗ ιστορικού σας στελέχους, Γιώργου Παπανδρέου και της κυβέρνησης των κηπουρών του.

Τα ιστορικά σας στελέχη, όλα μαζί, είναι μια τρίχα από την εκλογική δύναμη που

σας χάρισε ο «αγωνιστής» Γιωργάκης και κάνετε ότι είναι δυνατόν για να την χάσετε.

Θα ήταν καταπληκτικό ιστορικό ανέκδοτο να μας πείτε ότι τα «ιστορικά» σας στελέχη μετά από τον τιτάνιο αγώνα που έδωσαν, ένωσαν τα ποσοστά τους και όλοι μαζί έκαναν το 27%.

Και μην ξεχνάτε πως αν κάποιος αριθμός ψηφοφόρων, ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ από συμπάθεια προς τα ιστορικά σας στελέχη, ένας πολύ μεγαλύτερος ψήφισε κάτι «άλλο» ακριβώς επειδή ήξερε ότι είναι για τα πανηγύρια.  

Douglas Adams

Ο συγγραφέας του Γυρίζοντας Τον Γαλαξία Με Οτοστόπ. 

«Όποιος είναι ικανός να εκλεγεί, δεν θα έπρεπε να αφήνεται να κυβερνήσει». 

ΟΙ ΚΙΤΡΙΝΕΣ ΚΑΡΤΕΣ.

Αν θέλει ο κύριος Τσίπρας το κόμμα του να ξεκολλήσει από το 20% των δημοσκοπήσεων, η λύση είναι μία. Κίτρινες κάρτες.

Κίτρινες κάρτες στα απίθανα στελέχη του κόμματός του που μόλις πάει να γεμίσει η καρδάρα με το γάλα, την κλωτσάνε.

Αν δεν φάνε μερικά χαστούκια μέσα στα μούτρα, δεν πρόκειται να συνέλθουν.

Ποιον ακριβώς νομίζουν ότι έχουν να αντιμετωπίσουν αυτοί οι δήθεν διανοούμενοι

βουτυρομπεμπέδες στον πολιτικό στίβο; Τη μαμά τους;

Το κεφάλαιο με πορδές έγινε κεφάλαιο;  Η διαπλοκή με διαλογισμό οργανώθηκε;

Αυτοί που «πίνουν το αίμα του λαού», όπως οι ίδιοι διατυμπανίζουν, είναι «βρικόλακες», δεν είναι «χθεσινοί κατουρημένοι, σήμερα στεγνώσαμε».

Κίτρινες κάρτες λοιπόν και στην τρίτη κίτρινη, εξέδρα. Δεν μπορεί να ζητάει ο κύριος Τσίπρας να διώξουμε τους ανίκανους, για να τους αντικαταστήσει με σούρκελα.

Οι άνθρωποι είναι για κλάματα και αυτά περί επιβολής της γραμμής του κόμματος σαχλαμάρες. Το να σου ζητάει το κόμμα να μην είσαι ανόητος δεν σημαίνει ότι σου επιβάλει τη γραμμή του.

Πρώτη κίτρινη, δεύτερη κίτρινη, τρίτη και καλή σταδιοδρομία λοιπόν.

Η κυβέρνηση των κατσαπλίαδων ξεπουλάει τη χώρα και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να πάρει μισή μονάδα επάνω. Είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό το γιατί;

Η πολιτική είναι η τέχνη του ανέφιχτου και για να επιτύχεις το ανέφιχτο πρέπει να

να είσαι ο διάολος μεταμορφωμένος και όχι μεταμφιεσμένος καραγκιοζοπαίχτης.  

Διαφορετικά το παιχνίδι, «γκολ αυτοί, σέντρα εμείς» ξέρει να το παίξει και η μάνα μου.  

ΠΑΣΟΚ - ΟΙ.

Για τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ οι Παπανδρέου είναι κάτι σαν την μάνα τους, οι ίδιοι μπορούν να τους βρίζουν όποτε γουστάρουν, στους άλλους απαγορεύουν να τους πιάνουν στο στόμα τους. 

ΞΑΝΑΛΕΜΕ:

Χάνουνε 50 – 0 αλλά οι Έλληνες ψηφοφόροι είναι πεπεισμένοι ότι «το ματσάκι γυρίζει». 

ΛΕΜΕ:

Ο Γιώργος Παπανδρέου πυροβολεί την Ελλάδα στο κεφάλι, ο Αντώνης Σαμαράς σπρώχνει με κλωτσιές το πτώμα να πάει στο χαντάκι και η αγωνία των ηλιθίων είναι να μην τους χρεώσουμε τις ίδιες ευθύνες. 

ΤΙ ΠΟΥΛΑΜΕ.

Εάν δεν καταλαβαίνουν τα παπαγαλάκια τι πουλάμε αφήνοντας να περάσει ο αγωγός ΤΑΡ από την Ελλάδα, πουλάμε το σπίτι του Τάκη Χατζή, της Άννας Παναγιωταρέα και του Νίκου Ευαγγελάτου, διότι από εκεί αποφασίσαμε να περάσουμε τον αγωγό. 

ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.

Εδώ είναι μύθος το φανερό σχολειό, το κρυφό δεν θα είναι; 

ΠΑΡΑΣΗΜΟ ΣΤΟΝ «ΚΑΠΕΤΑΝΙΟ» ΤΗΣ COSCO.

Κατά τα άλλα ήταν γελοίοι οι συνταγματάρχες της χούντας που παρασημοφορούσαν εφοπλιστές και επιχειρηματίες. 

ΑΠΕΧΘΕΣ – ΕΠΑΧΘΕΣ.

Απεχθές είναι το πολιτικό πρόσωπο που δεν ξέρει ότι το χρέος που έχει δημιουργηθεί κάτω από δυσμενείς όρους για τον οφειλέτη λέγεται επαχθές.

ΜΑΚΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.

Η Μακροοικονομική εξετάζει την οικονομία ως σύνολο. Στόχος της είναι να εξηγήσει τις οικονομικές αλλαγές που επηρεάζουν έναν μεγάλο αριθμό νοικοκυριών, επιχειρήσεων και αγορών συγχρόνως.

Η Μικροοικονομική εξετάζει πως τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις λαμβάνουν τις αποφάσεις τους και πως αλληλεπιδρούν μεταξύ τους στις αγορές.

@ Αυτά. 

ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ.

 Προσπαθεί να εξηγήσει η ΔΗΜΑΡ την στάση της και σέρνονται τα έρημα τα στελέχη της από κανάλι σε κανάλι λέγοντας διάφορες ακατάληπτες ασυναρτησίες. Σαν να μην φτάνει αυτό που κάποιος φωτισμένος από αυτούς είπε αλλά οι σύντροφοί του δεν κατάλαβαν.

«Δώσαμε το χέρι μας στον Βενιζέλο και μας λείπουν τρία δάχτυλα» είπε ο άνθρωπος και τα είπε όλα αλλά όχι στους υδροκέφαλους ομοϊδεάτες του.  

ΣΤΑ ΔΗΜΑΡΑΚΙΑ.

Παλιά λέγαμε, πέθανε και πήγε στα θυμαράκια, τώρα θα λέμε πέθανε και πήγε στα ΔΗΜΑΡΑΚΙΑ. 

ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΜΟΔΑΣ.

Ο Κώστας να είναι Θεός, η Μαρία να είναι Θεά, το παγωτό να είναι έξοχο, το φαγητό να είναι μαγικό, το αστείο να είναι αξεπέραστο, το παιδί να είναι τετραπέρατο, το σίριαλ να είναι κορυφαίο, το τραγούδι να είναι ανεπανάληπτο, το τοπίο να είναι μοναδικό και η βλακεία σας, ανυπέρβλητη. 

ΚΟΡΗ ΜΟΥ.

Αν το μπλουζάκι που κυκλοφορεί στο facebook, ο πατέρας σου το θεωρεί «έξυπνο», ο πατέρας σου είναι ένας μαλάκας και μισός. Δεν χρειάζεται να περιμένεις μέχρι τα τριάντα για να το καταλάβεις. 

ΑΦΩΝΟΣ.

Δεν γράφεις, τι να γράψεις; Από που να αρχίσεις και γιατί ποιο πράγμα να μιλήσεις. Η θλίψη καταλαμβάνει τα πάντα. Η γελοιότητα αδιέξοδη.

Οι ερμηνείες, στα όρια της σχιζοφρένειας.

Αναξιοπρεπείς, ακατάλληλοι, ημιμαθείς, αλαζόνες, ιδιοτελείς, ένα τσούρμο που περιφέρεται σε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα, προσβάλει και προσβάλλεται ταυτόχρονα υποδυόμενο την εξουσία.

Για ποιον να γράψεις και ποιον να περιγράψεις;

Απερίγραπτοι από την κορυφή της ιεραρχίας μέχρι το τελευταίο κομματικό στέλεχος.

Οι εφεδρείες; Για να τραβάς τα μαλλιά σου.

Οι νέοι χειρότεροι, πιο φανατικοί, πιο αρτηριοσκληρωτικοί από τους παλιούς, βασιλικότεροι του βασιλέως.

Το προσωπικό συμφέρον, θρησκεία. Το κοινό καλό, ανέκδοτο.

Τα πάντα θυσία στα συμφέροντα.  Πάση θυσία στην εξουσία, για ένα μήνα, για δύο, δεν έχει σημασία.

Διαφωνούν αλλά παραμένουν, αντιλαμβάνονται αλλά περιμένουν, θα ούρλιαζαν αλλά σωπαίνουν. Προπάντων δεν ντρέπονται. 

ΚΑΓΚΕΛΑΚΗΣ.

Ξέρετε πόσες φορές του είπε ο ξάδελφος, «κόψε τις λεβεντιές θα μας δέσουνε»; Άπειρες.

Αλλά… έχετε δώσει εσείς ποτέ συμβουλή σε ξάδελφο σας και να σας άκουσε; 

ΡΕΠΟΥΣΗ.

Μήπως έχει μπερδέψει τις Σουλιώτισσες με τις Σουνιώτισσες; 

ΑΤΑΚΕΣ.

Είπε ο γάιδαρος... τον ποιητή κεφάλα.

ΠΟΙΟΙ ΠΕΤΑΓΑΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟ.

ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΟΥ ΠΛΗΡΩΝΑΝ ΤΑ ΦΥΚΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΑΚΡΙΤΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΞΩΤΕΣ ΚΟΡΔΕΛΕΣ. 

ΑΠΟΡΙΑ.

Ξέρετε κάποιον που χωρίς να γνωρίζει την τέχνη της τριπλής κωλοτούμπας με δύο αναδιπλώσεις και μία επίκυψη, να έχει μπει σε ψηφοδέλτιο; 

ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ.

Μην πάτε να σκοτώσετε τους τραπεζίτες, συνεχίστε να αυτοκτονείτε χωρίς να ενοχλείτε κανέναν. 

MR. DAX

Και όμως κύριε DAX, υπάρχουν κάποιοι στην Ελλάδα που ακόμα τις κλωστές τις μαριονέτας δεν τις βλέπουν. 

BBC

Η επίθεση στον Πάγκαλο είναι το αστείο για το ξεκίνημα. Οι Άγγλοι πάντα στην αρχή κάνουν πλάκα και μετά ρίχνουν τις  χειροβομβίδες. 

ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΙ.

Να προσέξει ο πρόεδρος να μην «βαστάει» κάποιος από τους βουλευτές κανένα μακρύκανο και του το κάνει σκαμνάκι. 

ΕΥΓΕ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΝΤΑ.

Δηλαδή μας λέτε ότι αν ψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ και γίνετε κυβέρνηση θα κάνετε τον Δραγασάκη υπουργό;

ΣΕΝΑΡΙΑ ΠΙΟ ΑΝΟΗΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΛΑΧΑΝΑ.

Τι να τον κάνουν οι Αμερικανοί τον Σαμαρά κύριοι; Την δουλειά που ήθελαν την έκανε ο Παπανδρέου. Το ΔΝΤ από την «πόρτα» της Ελλάδας, μπήκε στην Ευρώπη.

Το έργο έλαβε τέλος.

Ο Παπανδρέου πυροβόλησε την Ελλάδα στο κεφάλι και το άψυχο σώμα της, έπεσε μπροστά στα πόδια των έκπληκτων νοσοκόμων της … συγκυβέρνησης.

Αναμαλλιασμένοι άρπαξαν την κλινικά νεκρή χώρα και άρχισαν να την σέρνουν στις εντατικές, να της κάνουν ηλεκτροσόκ και να την χτυπούν με απινιδωτές αλλά ούτε βλέφαρο δεν κουνούσε.

Με την πολιτική διορατικότητα που διαθέτουν, χρειάστηκε να βρωμίσει το πτώμα για να σταματήσουν τις προσπάθειες. Και τότε, αποφάσισαν ότι το μόνο που τους έχει μείνει είναι να πουλήσουν τα όργανά της, μπας και μπορέσουν να κερδίσουν καμιά θέση σε κάποιο μελλοντικό μόρφωμα της παγκοσμιοποίησης.

Αλλά όργανα από πτώμα δεν αγοράζει κανείς και για να μην σαπίσουν στα χέρια τους,  πήραν τις πέντε στράτες μπας και καταφέρουν να τα χαρίσουν. Θλίψη.

Οι μπουλντόζες που θα κάνουν στην άκρη τα πολιτικά μπάζα, έχουν ξεκινήσει.

Διαίσθηση καμία. Αυτοί σώζουν ακόμα τον ασθενή προσποιούμενοι συνεργασίες με τον διάβολο. Τι να τον κάνουν τον Σαμαρά οι Αμερικανοί λοιπόν;

Να του εξηγήσουν ότι με αυτά που κάνει, κάνει την δουλειά τους χωρίς να του το ζητήσουν; Ή να του πουν από ποια πολιτεία της Αμερικής ήταν το τυρί και ποιο εργοστάσιο έφτιαξε τη φάκα; 

ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ 17.000.000 ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ.

Οι κρατήσεις είναι 20% χαμηλότερες από πέρσι που ήταν 20% χαμηλότερες από

πρόπερσι. Ο πρωθυπουργός όμως μας λέει ότι περιμένουμε 17.000.000 τουρίστες.

Τσιγκουνιές. Γιατί δεν λέει ότι περιμένουμε 30.000.000 τουρίστες;

Τι έχει να χάσει; Έτσι κι αλλιώς ότι τους περιμένουμε λέει, δεν λέει ότι θα έρθουν. 

ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ… ΚΑΙ ΦΕΥΓΟΥΝ.

Πεπόνης και Μουζακίτης. Οι δύο εισαγγελείς που με πρωτόγνωρη για την Ελλάδα αυταπάρνηση μπήκαν στην μάχη ενάντια στην διαφθορά, παραδίδουν τις υποθέσεις που άνοιξαν και αποχωρούν. Για που άραγε;

Υπάρχει τόπος που μπορεί να σε κάνει να ξεχάσεις πόσο  αφελής φάνηκες όταν διάλεξες να υπηρετήσεις την δικαιοσύνη στην Ελλάδα;

Πόσο μάταια είναι κάθε προσπάθεια να αλλάξεις νοοτροπία σε έναν λαό που είναι από την φύση του ραγιάς;

Πόσο ανάξιοι θυσιών είναι οι συμπατριώτες σου;

Προς τα που θα τραβήξουν τάχα αυτοί οι δύο άνθρωποι;

Για κάπου «Δυτικά της Θλίψης» που θα έλεγε ο Ελύτης ή κάπου ανατολικά της ντροπής που θα πούμε εμείς; 

ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ Ο…

Ο «οικιοθελής» έλεγχος που γίνεται από 6 εταιρίες στο ΠΑΣΟΚ, «δεν υποκαθιστά, ούτε αμφισβητεί τον προβλεπόμενο από το Σύνταγμα έλεγχο».

Και το φοβερό; Λέει αλήθεια.

Ασφαλώς και δεν υποκαθιστά τον προβλεπόμενο από το Σύνταγμα έλεγχο, διότι τέτοιος έλεγχος δεν γίνεται και αφού δεν γίνεται, δεν αμφισβητείται κιόλας.

@ Ζουμ – τριά – λαρί - λαρό

ΜΠΑΜΠΗΔΕΣ.

Αν καταφέρεις να πείσεις τον εαυτό σου ότι δεν είσαι, μπορείς να είσαι όσο τιποτένιος θέλεις. 

ΑΜΑ ΚΟΨΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ;

Έστω ότι καπνίζουν 3.000.000 Έλληνες (που καπνίζουν περισσότεροι).

Οι οποίοι καπνίζουν από ένα πακέτο ( που μπορεί να καπνίζουν και δύο).

Και υποθέτουμε ότι το κράτος παίρνει από κάθε πακέτο 2,5 ευρώ ( που παίρνει περισσότερα).

Έχουμε δηλαδή ένα κράτος που εισπράττει κάθε μέρα από τους καπνιστές

7.500.000 ευρώ.

Δηλαδή το μήνα 225.000.000 ευρώ.

Δηλαδή το χρόνο 2 δισεκατομμύρια, 737 εκατομμύρια, 500 χιλιάδες ευρώ.

Γιατί αυτό το κράτος δεν μπορεί να πληρώσει τις δαπάνες για την υγεία τους;

Διότι δεν έχει προγραμματίσει αυτά τα λεφτά να πηγαίνουν υπέρ των «θεριακλήδων» πολιτών αλλά υπέρ των «μερακλήδων» πολιτικών αλλά και υπέρ των ευαίσθητων αντικαπνιστικών οργανώσεων που πασχίζουν για να κοπεί αυτή η κακιά συνήθεια από τους πολίτες. (Δεν μπορώ να πιστέψω, γιατί δεν ζούμε στον παράδεισο, ότι οι αντικαπνιστικές οργανώσεις δεν έχουν καμία σχέση με τα λεφτά των καπνιστών).

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι το κράτος και οι οργανώσεις κάνουν πόλεμο εναντίον των χρηματοδοτών τους.

Και πραγματικά αν υπάρχει ένας σοβαρός λόγος για να κόψει κανείς το κάπνισμα είναι για να τους κόψεις αυτή τη χρηματοδότηση.

Για να τους δούμε μετά από μερικά χρόνια άφραγκους και ξεπεσμένους, να καπνίζουν σε κάποια γωνιά τσιγάρο τράκα από περαστικούς και να αναπολούν τις μέρες που ο κόσμος πλήρωνε σε εξωφρενικές τιμές τα τσιγάρα για να μπορούν αυτοί να εξαργυρώνουν την ευαισθησία τους.

Αντιλαμβάνεστε ότι όταν καταλάβει το κράτος ότι χάνει έσοδα το πρώτο που θα κόψει θα είναι οι «ευαισθησίες» και ως εκ τούτου την χρηματοδότηση στους «ευαίσθητους».  

@ Όταν βγάζεις κορώνες φιλανθρωπίας πάνω από το κλαδί που μόνος σου πριονίζεις αυτά, συμβαίνουν. Έτσι δεν είναι γιατρέ; 

ΞΕΚΙΝΑΝΕ ΤΑ ΕΡΓΑ.

Ρε τον Χατζηδάκη, κατάφερε να βάλει Σαμαρά, Βενιζέλο και έναν άλλο ακόμα που αντικαθιστούσε τον Κουβέλη να παίξουνε την παντομίμα «Ξεκινάνε τα έργα».

Με δανεικούς εργαζόμενους, οχήματα από άλλα εργοτάξια και μερικούς χαρούμενους παρατρεχάμενους, ανέβασαν την παντομίμα των έργων για χαχόλους αλλά φαίνεται ότι το πήραν στα σοβαρά και ο Χατζηδάκης τρόμαξε.

Τον έβλεπα πίσω από τον Σαμαρά να σκέφτεται: πω, πω τι λέει, θα μας ταράξουνε στο ξύλο… και δεν μπορούσα να σταθώ στην καρέκλα από τα γέλια. 

ΟΙ ΑΤΡΑΠΟΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Κακώς δεν κυκλοφόρησε η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία με τον τίτλο ΣΚΑΤΑ!

Στην έντυπη μορφή βέβαια, γιατί στο διαδίκτυο είδαμε την λέξη σε όλες τις γλώσσες.

Κακώς, διότι έχασε την ευκαιρία να αποκτήσει την πατρότητα του πιο χαρακτηριστικού για την πολιτική μας κατάσταση, πρωτοσέλιδου.

Η ατολμία των συνεργατών της δεν την άφησε να χρησιμοποιήσει την πιο περιγραφική ελληνική λέξη. Τέλος πάντων, η ουσία είναι άλλη.

Η δημοσκόπηση που παρουσίασε, δείχνει το 30% των Ελλήνων πολιτών πιστεύει ότι την περίοδο της δικτατορίας περνούσαν καλύτερα.

Αυτό το ποσοστό όσο τεράστιο και να φαίνεται, είναι σίγουρα «κλεμμένο» προς τα κάτω. Είναι πολύ περισσότεροι οι Έλληνες που πιστεύουν το ίδιο αλλά ντρέπονται να το πουν. Ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση κακοποιεί την δημοκρατία, φέρνει τους ανθρώπους σε απελπισία.

Η δημοκρατία μπορεί – θεωρητικά πάντα – να μην έχει αδιέξοδα αλλά οι επιλογές που γίνονται σε πρόσωπα και μεθόδους, δήθεν για να μην φτάσουμε σε τέτοια, οδηγούν σε χειρότερους ατραπούς.

Οι δρόμοι μπορεί να μην είναι αδιέξοδοι αλλά είναι τόσο στενοί και δύσβατοι που είναι αδύνατον να τους περάσει κανείς χωρίς καθοριστικές απώλειες.  

Όταν πρέπει να βρεθεί λύση, πάση θυσία, παίρνονται αποφάσεις που μπορούν να δημιουργήσουν μεγαλύτερα προβλήματα και από αυτήν την ακυβερνησία.

Αυτά τα αδιέξοδα, που δεν ονομάζονται έτσι, αλλά είναι, αναγάγουν σταδιακά την δημοκρατία σε κακό πολίτευμα στην συνείδηση των ανθρώπων.

Ένα πολίτευμα που έχει πληρωθεί με αίμα και που σήμερα, εκτός των άλλων και πολλοί από αυτούς που το έχυσαν, αναρωτιούνται αν πραγματικά άξιζε ο κόπος.

ΑΔΕΙΑΣΑΝ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ.

Για να πάει ο πρωθυπουργός, να τιμήσει τους εφοπλιστές που χάρισαν δύο ταχύπλοα στο υπουργείο, το άδειασαν.

Πέταξαν έξω αξιωματικούς και προσωπικό και έκαναν την γιορτούλα, μόνοι τους.

Γιατί άραγε; Μήπως είναι «επικίνδυνοι» οι αξιωματικοί του λιμενικού σώματος;

Μήπως είχαν πληροφορίες ότι θα σήκωναν κανένα πανό διαμαρτυρίας;

Μήπως ξέχασαν ότι έχουν ορκιστεί πίστη στο Σύνταγμα και τους νόμους;

Μάλλον όχι. Τα πράγματα είναι πιο απλά. Όταν γελοιοποιούνται, θέλουνε να γελοιοποιούνται μόνοι τους.

@ Εντελώς συμπτωματικά οι δημοσιογράφοι που βρέθηκαν εκεί, δεν άκουσαν τίποτα.  

ΒΕΛΤΙΩΣΗ.

Όλα δείχνουν ότι μπορούν να γίνουν χειρότεροι απ’ ότι είναι. 

ΦΩΝΕΣ ΣΑΝ ΣΙΩΠΗ

Μιλάς… με την ψευδαίσθηση ότι ακούγεσαι

Τα είπα λες. Αλλά σε ποιον τα είπες;

Κι αν τα ‘πες σε κάποιον… κανένας δεν σ’ άκουσε.

Τα είπε κι αυτός, τα είπε κι ο άλλος.

Τα είπαν και εκείνοι.

Πολλά χρόνια τώρα, απ’ την αρχή μάλλον

χιλιάδες φωνές ενώνονται ξανά και ξανά

μα τίποτα δεν κατάφεραν παρά να γίνουν

μια απέραντη σιωπή.

MIND THE GAP.

Αυτός και ο Ομπάμα παρέλαβαν τις οικονομίες των χωρών τους σε άθλια κατάσταση αλλά δεν πρέπει να ξεχάσουμε επίσης ότι παραιτήθηκε όπως και ο Πάπας για το καλό του λαού.

@ Ζουμ τριαλαρί λαρό….