Στο Πειραιά θα ξεκινάνε τα καράβια
θα ‘μαι και γω μέσα στων γλάρων τα κοπάδια
θα σε ζητώ στης μοναξιά μου τα παιχνίδια
και θα σου τάζω άλλες χώρες και ταξίδια
Και το βράδυ θα βάζω φωτιά στα βαρέλια
να καούν της ζωής μου μαζί τα κουρέλια
και θα ψάχνω σκιές να κρυφτώ και σκοτάδια
δεν μας πήραν μαζί τους ποτέ τα καράβια
Στον Πειραιά όταν βραδιάζει στο λιμάνι
δεν ξέρω τι με κυβερνάει και τι με πιάνει
λες και σε χάνω σε όλες τις αναχωρήσεις
και ξέρω μέσα μου πως πια δεν θα γυρίσεις…
Του Πειραιώτη Αντώνη Ανδρικάκη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου